De muzikant: Wouter Bulckaert

0

Op zondag 27 januari komt Wouter Bulckaert zijn boek ‘JJ Cale, Troubadour in de woestijn’ voorstellen in café ’t Goed Voorbeeld in Lier. Samen met het Turbulente Trio (Klaas Tomme, Tom Lauwaerts en Antoon Lamon) zal hij hierbij tien essentiële songs spelen uit het omvangrijke oeuvre van JJ Cale. Onlangs was hij te gast bij Toekan Records, de gloednieuwe en gewaardeerde platenzaak in Heist-op-den-Berg. Wij trokken ernaartoe voor een gesprek met JJ Cale-fanaat en meesterverteller Wouter Bulckaert.

Als ik het goed begrijp, zal dit geen gewone lezing worden?

Nee, absoluut niet, de hele lezing/vertelling zit volledig doorspekt met muziek van JJ Cale. Het Turbulente Trio, drie van mijn beste maten, spelen tien songs van JJ Cale die chronologisch vervat zitten in het verhaal. De muziek bouwt de lezing als het ware mee op.

Speel je zelf ook mee?

Bij mijn vorige boekvoorstelling over Ry Cooder had ik het Turbulente Trio gevraagd om wat nummers te komen spelen. Dat viel zo in de smaak bij het publiek dat we uiteindelijk tien boekvoorstellingen samen hebben gedaan. Daarom vroeg ik hen ook voor deze boekvoorstelling over JJ Cale. Ze stemden onmiddellijk toe onder één voorwaarde: dat ik percussie en toetsen zou spelen.

Heb je hierover lang moeten twijfelen?

Nee, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik wel van een ander niveau ben dan de andere drie. Om toch maar enigszins niet af te gaan naast onze professionals ben ik een maand voor de eerste voorstelling elke avond in mijn kelder gekropen om de nummers van JJ Cale in te oefenen. Het is superplezant, maar wel heel intensief omdat ik nu steeds moet switchen tussen muziek spelen en vertellen.

Dit is je tweede boek na het goed ontvangen ‘Ry Cooder. Meester in de schaduw’. Vanwaar de keuze voor JJ Cale?

Ik stond voor mijn platenkast en mijn vrouw stelde voor om eens een boek te schrijven over JJ Cale. Ik weet nog dat ik mij afvroeg wat ik moest vertellen over JJ Cale. Ik hou enorm veel van Ry Cooder, maar van JJ Cale ben ik echt fan. Zijn muziek trekt mij echt aan en ik heb al zijn platen. Hoe komt het dat zijn muziek zo verslavend is? Zijn muziek kruipt zonder dat je het beseft onder je huid. Hoe komt dat? Toen had ik mijn idee beet. Ik wil dat mysterie, de magie van zijn muziek ontrafelen.

Hoe heb je dit gedaan, want er bestonden voor jouw boek nog geen boeken over JJ Cale?

Klopt, ik heb het boek volledig opgebouwd rond zaken die hij zelf verteld heeft in interviews. Hij is een meester in oneliners. Hij slaagt erin om met zeer weinig woorden zeer veel te zeggen. Dat geldt zeker ook voor zijn gitaarspel. Hij speelt zeer weinig noten, maar het zijn wel de juiste noten.

De gepaste illustraties werden gemaakt door de Amerikaanse kunstenaar Edward Hall, de manier hoe je bij hem terechtgekomen bent, is toch wel een straf verhaal, kan je dit even toelichten?

Ik was een paar jaar geleden met mijn gezin in Dublin. We zaten in het hotel en via Adam, één van mijn kinderen, maakte ik kennis met Edward Hall. Dat is een imposante kerel met een walrussnor en een T-shirt van John Lennon in New York City. Hij bleek een kunstenaar te zijn die al geëxposeerd had in Manhattan en wel 2000 werken in zijn kelder heeft staan. Ik heb daar met hem een week in de bar gezeten.

En van het ene kwam het andere?

Zo zou je het kunnen stellen. Een tijdje later heb ik hem gemaild met de vraag of hij tekeningen/illustraties wou maken voor mijn volgende boek. Hij kende JJ Cale niet, maar heeft mij dan drie maanden aan een stuk overspoeld met tekeningen en schilderijen. Echt prachtige zaken waaruit ik dan een selectie heb gemaakt. Achteraf bleek dat hij drie maanden lang naar niets anders geluisterd had dan naar JJ Cale.

Welke plaat kunnen lezers die net kennismaken met JJ Cale best als eerste aanschaffen?

Je kunt niet naast Naturally, zijn allereerste album dat een absolute klassieker is met nummers als After Midnight, Crazy Mama en Call Me the Breeze. Ook zijn derde album Okie is heel goed, qua songs misschien zelfs nog sterker dan zijn debuutplaat. Van zijn latere platen is To Tulsa and Back ook echt een aanrader.

Welk is je favoriete nummer?

Carry On, dat is de allereerste song die ik van JJ Cale gehoord heb. Ik zat op twaalfjarige leeftijd volledig in mijn hardrock- en metalfase. Plotseling hoorde ik Carry On op de radio en was ik onmiddellijk verkocht. Op zich had dat muziek voor mijn grootvader kunnen zijn, maar ik vond dat meteen een schitterende song.

Op welke plaat staat Carry On?

Dat nummer staat op Shades, mijn persoonlijke favoriet, maar zeker niet zijn beste. Ik hou enorm van die plaat. Het is een typische JJ Cale-plaat met acht verschillende drummers, maar toch slaagt hij erin om telkens de juiste sfeer te creëren.

Je komt uit de onderwijswereld, maar toch gaan je eerste boeken over muziek?

Ik ben geïnteresseerd in onderwijs, maar mijn passie is muziek. Ik ben al tweeënveertig jaar obsessief bezig met muziek. Ik ben diegene die lp-hoezen in bed leest (lacht). Ik ben zelf niet zo’n goede muzikant, maar met muziek bezig zijn en over muziek schrijven vind ik geweldig.

Heb je plannen voor het schrijven van een derde biografie?

Op dit moment zijn er nog geen plannen voor een derde biografie, maar er is wel heel veel vraag naar een vertaling van dit boek. Dat is mijn volgende project.

Bedankt voor dit JJ Cale-gesprek, we kijken alvast uit naar jouw boekvoorstelling samen met het Turbulente Trio op zondag 27 januari in café ’t Goed Voorbeeld in Lier!

Foto: Christine Voets

Tekst: Bart Van den Bosch

Meer info over de boekvoorstelling ‘JJ Cale, Troubadour in de woestijn’ via www.demuzikant.be

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here