Wanneer zien we u terug? De laatste bed & breakfast – Michel Follet

0
Wanneer zien we u terug? De laatste bed & breakfast - Michel Follet

De titel van het nieuwe boek van Michel Follet bij uitgeverij Vrijdag intrigeert. Moeder zit al een tijdje in het rusthuis en vader besluit er zich ook in te laten ‘opsluiten’, niets mag hen nog scheiden. Moeder vindt het ook best dat hij haar vervoegt – ‘Hij liet thuis te vaak het vuur van het fornuis branden’, zegt ze. In Wanneer zien we u terug? savoureren we de wederzijdse liefde tussen ouders en hun zoon met ups die het verleden oprakelen en downs die de tijd onverbiddelijk kneedt. Reminiscenties en ontdekkingen creëren een nieuwe vorm van samenzijn. Toch is dit geen zwaarmoedig boek, gevatte humor lucht het regelmatig op. Het etaleert tevens dat met liefde voor elkaar zorgen een normale zaak was – en is, ook in deze computergestuurde tijden. De tekst van Follet komt recht uit het hart.

‘Ik ben nu de zestig voorbij en ik heb maar tot mijn twintig het huis gedeeld met ouders en zus’, vertelde de auteur ons, ‘dat is een korte periode en in die korte periode denk je je ouders al te kennen en denk je ook dat zij jou kennen, wat natuurlijk niet waar is, het leven gaat immers verder. Met die insteek heb ik een verhaal proberen te vertellen over twee karaktervolle mensen die in een rusthuis terechtkomen en daar een heel ander regime moeten ondergaan, plots worden ze gebonden aan allerlei wetten en regeltjes. We waren ook wel een behoorlijk eigenzinnig gezin met af en toe merkwaardige rituelen in de jaren zestig, zeventig. Het katholieke Vlaanderen zit er nog in, en daarom denk ik dat het zeer herkenbaar is voor een aantal van mijn leeftijdsgenoten (en anderen). Uit het boek spreekt heel veel dankbaarheid hoop ik, ik probeer humor te vermengen met tragiek opdat de lezer het niet dichtdoet met een gevoel van somberheid of tristesse, ondanks een aantal weerhaakjes regeert optimisme. Ik wil dingen ook gebald vertellen en ga niet te veel door op bepaalde thema’s: de lezer moet zelf aanvullen met zijn herinneringen aan zijn gezin, aan zijn vader en zijn moeder. Daarom heet vader vader, moeder moeder, zus zus, tante tante, de andere mensen krijgen wel een naam, maar ik wil dat iedereen zich een beetje herkent in mijn ouders, hoe karaktervol en eigenzinnig ze ook waren.’

Michel Follet duikt in het verleden van een gestructureerd gezin waarin geloof, kennisoverdracht en genieten centraal staan, en haalt anekdotes op over situaties of merkwaardige voorvallen uit zijn kindertijd. Zo plaatst hij een retrokaartje van de slapende reus in het Melipark op het nachttafeltje van vader, die dat meteen opmerkt:

‘Zijn we daar ooit met jullie naartoe geweest?’

‘Ja vader, ettelijke keren. In het Sprookjesbos, het dierenpark en de speeltuin.’

‘Ah ja, daar ben je ooit nog verloren gelopen. Hebben we uren naar jou gezocht. Moeder in paniek.’

‘Nee vader, dat was bij de watervallen van Coo. Dit was de Meli.’

***

Vader zit op de rand van het bed. Het lijkt alsof hij even beseft dat hij de zee nooit meer zal zien. Zijn zee.

Vader die vrienden en kennissen wil laten weten dat ze in Hotel Vergane Glorie verblijven en dat ze het goed stellen, ik lees het een beetje als zijn zwarte humor, misschien galante wanhoop. En moeder, in haar wanen, die haar zoon op een dag aanspreekt met ‘meneer …’

Begrijpen via taal hoeft niet langer. Er is lichaamstaal en de taal van het hart.

Subtiele oefeningetjes om het geheugen op te frissen worden afgewisseld met pakkende momenten.

‘Files van rollators schuiven aan naar de eetzaal, een trein der traagheid met twee nieuwe passagiers.’

In ‘Wanneer zien we u terug?’ ventileert de auteur tevens zijn gevoelens en indrukken van de nieuwe leefwereld van zijn ouders: ‘Twee mensen die heel oud mogen worden. Moeten worden.’, schrijft hij. We wensen het van harte, samen met hem.

Voor wie Michel Follet nog niet kent als auteur, raden we dit intieme en erg vlot geschreven werk zeker aan: een prachtig relaas vol tederheid, gekoppeld aan realisme en doorweven met het fijne gevoel voor humor dat hem zo eigen is.

Uitgeverij Vrijdag ISBN: 9789464340150 (foto © uitgeverij Vrijdag)

Geen posts om weer te geven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here