Waarom galopperen dieren wel en doen mensen dit niet?

0

Bij mensen en dieren komen verschillende gangtypes voor. Mensen kiezen er meestal voor om te lopen wanneer ze zich aan hogere snelheden voortbewegen, dit in tegenstelling met dieren, die galopperen. Slechts in specifieke situaties zoals tijdens het afdalen van steile hellingen wordt er spontaan gegaloppeerd door mensen. Peter Fiers van het departement biologie aan de UAntwerpen onderzocht het hoe en waarom.

‘De selectie van het gang-type is afhankelijk van meerdere factoren, zoals de stabiliteit en wendbaarheid dat het gang-type biedt en de energetische en musculoskeletale belasting dat het met zich meebrengt. Hoewel mensen het asymetrische gangpatroon van galopperen gemakkelijk kunnen uitvoeren doen ze dit niet, tenzij in heel specifieke situaties zoals bij het afdalen van een steile helling of trap.’

‘In ons onderzoek lieten we proefpersonen aan een zelfgekozen snelheid lopen en galopperen terwijl hun bewegingen samen met de grondreactiekrachten werden geregistreerd. Dit liet een gedetailleerde vergelijking van de mechanica van beide gang-types toe. In een losstaand loopband-experiment werd ook de energetische belasting bepaald.’

‘De biomechanische analyse toont aan dat galopperen op het vlakke gepaard gaat met een specifieke voetplaatsing en specifieke heupacties, wat resulteert in een grotere energieabsorptie en –generatie in vergelijking met lopen. Daardoor is zowel de energetische als de musculoskeletale belasting hoger tijdens het galopperen dan tijdens het lopen, wat verklaart waarom galopperen bij de mens ondergeschikt is aan lopen als de verplaatsing op een vlakke ondergrond gebeurt.’

‘Tijdens het afdalen versnelt een deel van de zwaartekracht het lichaam bergafwaarts. Om aan een gecontroleerde snelheid af te dalen, moeten de benen deze extra energie absorberen. Bij het lopen vangen de kniestrekkers, de spieren aan de voorzijde van het bovenbeen, dit op. Wie bergafwaarts galoppeert, neemt kortere passen, heeft langere steunfases en verdeelt de energieabsorptie gelijkmatiger over de gewrichten en spieren in vergelijking met lopen. De kniestrekkers worden daardoor minder belast. Bovendien blijkt de transitie van wandelen naar galop tijdens het afdalen gemakkelijker te gaan dan op het vlakke.’

‘De experimenten tonen aan waarom mensen niet spontaan galopperen op het vlakke maar waarom ze dat mogelijkerwijs wel doen tijdens het afdalen. Daarbij viel vooral het belang van de heup in het sturen van deze bewegingen op, iets wat momenteel niet altijd in de analyses wordt betrokken.’(EM)

Geen posts om weer te geven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here