Vrijspraak

justice-2060093_960_720

Is onze rechtsstaat een ‘clubje advocaat’? Als A (Advocaat of Ambtenaar) een fout maakt, moet je B (Boef) vrijlaten? Twee uitspraken van Hugo Der Kinderen, die mij inspireerden tot onderstaand artikel.

Het is u wellicht niet ontgaan dat er opnieuw heel wat heisa is over procedurefouten. Abdeslam zou volgens zijn advocaat moeten vrijgelaten worden omdat een document in het dossier in de verkeerde taal was opgesteld. En ons dierbaar België zou dan een rechtsstaat moeten zijn, waar recht zegeviert, … een rechtsstaat ter bescherming van de burger.

Het lijkt erop dat ambtenaren en advocaten een handig systeem hebben gevonden om ongestraft fouten te maken en de zwarte piet door te schuiven naar de samenleving. De pijnlijke consequentie is inderdaad dat de boef vrijuit gaat. Dat duidelijk bewezen is dat het een boef is, is blijkbaar niet van belang. Die komt uiteindelijk ongestraft weg en lacht in z’n vuistje; sukkelaars! Kortom, ‘procedurefouten’ zijn een vorm van regelneukerij die de achterpoort naar rechtsonzekerheid wagenwijd openzet en bijgevolg een slag in het gezicht is van onze rechtsstaat en van iedere eerlijke burger met gezond verstand.

De rechtschapen logica is duidelijk: wie een fout maakt, moet daar de gevolgen van dragen! Dit is toch het belangrijkste basisprincipe van ons rechtssysteem. Wanneer iemand een fout maakt, daardoor schade ontstaat en er een oorzakelijk verband is tussen fout en schade, dan moet diegene die de fout gemaakt heeft voor de schade opdraaien.

Het tart alle verbeelding dat de advocatuur zonder schaamte dit systeem blijft verdedigen. En dat zelfs de minister die de onzin van deze ingeburgerde werkwijze aanklaagt, beschuldigd wordt van schending van de scheiding der machten. De rechterlijke macht in het algemeen en de advocatuur in het bijzonder zeggen eigenlijk: “Laat ons met rust. We vinden het ons recht om een systeem in stand te houden dat onze eigen luxe dient.” Dit is ongetwijfeld één van de redenen waarom België zo hoog scoort op de internationale index van corruptie.

Heel deze situatie bewijst eens te meer hoe mensen in de greep zitten van structuren, gewoontes en procedures en de moed niet hebben om deze in vraag te stellen en te verbeteren. Nog pijnlijker is dat eigenbelang vaak aan de basis ligt!

Voor meer inzicht in de schade van remmende structuren in zowel organisaties als in de mens zelf, verwijs ik je graag naar https://hugoderkinderen.blogspot.be.

 

Fik.verbiest@periodiekske.be

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page