Portret … van een natuurreservaat

0

Geboren en getogen in Hoboken en nog nooit gaan wandelen in het Polderbos aldaar. Kan dat?

Ja, en dat is een schande. Dat wás ook voor mij een schande. Ondertussen niet meer, want nu heb ik het gras er al meermaals flink platgelopen. Het lukt me zelfs om mensen, die de weg zijn kwijtgeraakt weer op het goede pad te zetten!

Na de veel te late ontdekking van dit betoverende landschap kon ik niet vlug genoeg aan anderen dit prachtig stukje natuur tonen. Ik ben, als Hobokenaar, zo fier op al die groene schakeringen in het Polderbos dat al vele vrienden dit ondertussen onder mijn leiding hebben mogen aanschouwen en allen zijn ze het met me eens: je moet dit gezien hebben!

Waarom? Het antwoord daarop is heel simpel. Omdat het een uniek groot stuk groen is tussen de Schelde, het dorp Hoboken en de nabije industrie. Uniek omdat het zo verscheiden is: grasland, bos en paradijzen voor vogels nabij plassen, wisselen elkaar af.

De natuur mag hier duidelijk zijn gang gaan en dat merk je. Soms moet er wel ingegrepen worden, heb ik gelezen, want het graslandschap zou verdwijnen als er niet gemaaid en gekapt zou worden. En daar zorgt Natuurpunt voor!

Je kunt er zelfs, als je geluk hebt, Gallowayrunderen tegenkomen (of minstens hoopjes achtergelaten bewijzen!). Tijdens één wandeling had ik het geluk ze te ontwaren, de runderen! Ik heb ze wel vanaf een veilige afstand blijven observeren, want ze leven daar vrij en ik weet niet hoe ze zouden reageren als je ze te dicht benadert. Ik ben groot en niet echt mager, maar wat betreft sterkte, zou ik sowieso het onderspit moeten delven!

Er zijn verscheidene bewegwijzerde wandelwegen en één daarvan ‘AS Adventure’ voert je zo’n 7 km door dit gebied. Je kunt, als je dat wil, flink doorstappen, want het zijn goed bewandelbare wegen, maar beter is het om regelmatig stil te staan, foto’s te nemen (zeker bij de kijkhutten) en de rijkdom aan plantensoorten te ontdekken. Op een keer trof ik er zelfs een groepje zeer vrolijke vrouwen aan, die uit volle borst ‘het kikkerlied’ zongen en ons, mijn echtgenoot en mij, uitnodigden mee te doen. Natuurlijk deden we dat. Het werd een kakofonie van jewelste, maar gelachen dat we hebben. Zo zie je maar, het Polderbos brengt zelfs mensen samen en maakt ze goedgezind.

Daarom vind ik het zo fantastisch om er mensen mee naartoe te nemen, die er nog nooit geweest zijn en de verwondering en bewondering voor al dat moois op hun gezicht af te lezen.

Hoe gaat dat in zijn werk?

Wel, we spreken af in Steiger 3, een bistro naast de Schelde, waar het gezellig vertoeven is. Na iets te hebben genuttigd vertrekken we voor de wandeling. Bij de start ervan duiken we vrij snel het donkere bos in. Daar weer uitgekomen, wandelen we een stukje over de weg, die er vlak naast ligt en grenst aan de woonwijk, die we wat dieper zien liggen. Daarna steken we grote weiden over en bewonderen we de prachtige plantensoorten. Bij de kijkhutten blijven we wat langer staan en trachten we vogels te ontdekken. En als we die niet te zien krijgen, zijn er altijd wel insecten, die op opmerkelijke wijze onze aandacht naar zich toetrekken (zie foto). Eindigen doen we op een lang recht stuk naast de Schelde, waar we mooi zicht hebben op de overkant. De banken daar nodigen ons uit om even te pauzeren, te reflecteren en te genieten van de stroom en de beelden aan de overzijde.

Na de rustpauze ontdekken we na een tijdje de vertrekplaats. We keren dan niet direct huiswaarts, maar sluiten af met een lekker etentje. Tot tevredenheid van mezelf en mijn gezelschap!

Een bezoek aan het Polderbos is een aanrader! Misschien ook eens proberen?

Wil je meer info over het Polderbos in Hoboken, dan kun je terecht op de website www.hobokensepolder.be.

Tekst en foto’s: Annie Poelmans

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here