Neve in Kaleidoscoop: Jef was here!!

0

Dinsdagavond 27 januari. Pas voor morgen wordt winderig ontij voorspeld, maar vandaag loopt het al storm in de Mortselse Kaleidoscoop. Jef Neve is er immers te gast. Deze allround pianist is nog geen 40, maar geniet nu al een internationale uitstraling! Na tournees in Zuid-Afrika en Australië vindt hij het fijn om weer “thuis” op te treden. Knap van organisator Herbert De Meyer – die onlangs (samen met Jan Gastmans) de ‘Mortselse Cultuurprijs 2015’ in ontvangst mocht nemen – dat hij deze coryfee naar Mortsel wist te halen!

Intro

Even over halfnegen. De lichten in de voormalige “lustrerie Stella” doven. Op het podium schittert nu – meer dan anderhalf uur lang – dé ster (stella!) van de avond. Jef Neve betreedt het podium. Eén brok dynamiek neemt plaats achter de piano.

De eerste klanken kleuren dreigend en somber. Hoge golven van een inktzwarte oceaan zwellen aan, ebben weer weg. Qua sfeer lijkt Lush Life van de 20ste-eeuwse componist Billy Strayhorn naadloos aan te sluiten bij de herdenking – precies vandaag – van het einde van de oorlogsgruwel in Auschwitz.

Mozaïek

Maar de tonen kunnen ook rustiger meanderen in kabbelende riviertjes. Zo het meer teergevoelige A case of you van de Canadese singer-songwriter Joni Mitchell. Het kan ook spitanter, zoals het vleugje flamenco van Mydrinn De Cauter.

Met een eigen compositie Flying to Diani Beach brengt Neve ons dan weer in hogere sferen. Inspiratie vond hij tijdens een vlucht boven

de Kilimanjaro in Kenia. Het stuk ademt weidse oneindigheid uit en voert ons naar ijle luchten, hoog verheven boven de dagelijkse beslommeringen. De uitgekiende lichtregie laat ons meekijken door het vliegraampje …

Emoties

Jef bespeelt meesterlijk de piano én gevoelens. Ingetogen timbres wisselen af met meer exuberante ritmes. Soms oogt de artiest getormenteerd. Dan overheersen de staccato-tempi. Wat later volgen luchtigere adagio-passages.

Zonder partituur schakelt Jef weergaloos over van het ene naar het andere register. Straalt daarbij een onwaarschijnlijke energie uit. Speelt met vaste hand – haast achteloos. Alsof hij voortdurend improviseert. Plooit zich soms letterlijk dubbel achter de trillende klankkast. Neuriet –Glenn Gould achterna– af en toe mee boven het klavier.

Uniek

Met een ontwapenende vanzelfsprekendheid doet deze topmusicus de traditionele scheidslijnen tussen diverse muziekgenres (klassiek, minimal, jazz, …) vervagen en hopeloos achterhaald lijken. Onmogelijk hem in één vakje onder te brengen. Met een gezonde gretigheid waagt hij zich aan de meest uiteenlopende stijlen.

Transparant en helder laat hij de klanken resoneren. Houdt hij zijn publiek in de ban. Raakt hij snaren en harten. En dat publiek zit geregeld – net als de uitvoerder – op het puntje van zijn stoel!

Wat Neve zo uniek maakt, is dat hij alle reeds vermelde invloeden doet samensmelten in een originele sound. Dat typische stempel komt

uiteraard prominent aan bod in de eigen creaties, zoals Solitude, waarvan het thema nadrukkelijk blijft nazinderen.

Solitude werd overigens gecomponeerd bij een dansvoorstelling. Neve creëerde ook de muziek bij films als De helaasheid der dingen en bij de tv-reeks In Vlaamse velden.

Waaraan waagt deze muzikale durfal zich niet? Zelfs Formidable (Stromae) doorstaat glansrijk de Neve-toets!

Abbey Road

De uitgevoerde nummers komen uit de recente cd One, die afgelopen zomer werd opgenomen. En wel in de legendarische Abbey Road Studios in Londen – ooit de thuisbasis van The Beatles.

Een en ander illustreert de betekenis van deze virtuoze topkunstenaar. Wat Toots Thielemans voor het mondharmonica is, is Neve voor de piano. Deze exponent van een nieuwe generatie musici zal ongetwijfeld nog klinkende potten breken! Wij kijken er alvast reikhalzend naar uit …

Frank Kloeck

Geen posts om weer te geven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here