Marc Kerkhofs – ‘Het doek valt’

0
Marc Kerkhofs - ‘Het doek valt’

Iedereen fantaseert weleens over het vinden van een verborgen schat in de kelder of op zolder. Het overvalt Ronald. Na een stormschade herstelt hij zijn dak en vindt hij een verborgen object achter een muur. Het intrigeert hem al meteen, maar zijn vrouw is er bang van. Toch laat Ronald het schatten door een veilinghuis, wat oude demonen wakker schudt. Meer zielen dan hem lief zijn immers, zijn ongezond geïnteresseerd in zijn object. Vandaar: hij wil het van de hand doen. Dat loopt niet van een leien dakje, want alles komt in een stroomversnelling terecht en hoe meer Ronald ook te weten komt over wat hij heeft gevonden, hoe meer hij het betreurt dat dat gebeurd is. Roland is slim, hij is gedreven, maar tevens ietwat naïef en impulsief, en dat wil zijn vrouw Rosie temperen. Tevergeefs.

“Ik woon in een huis dat dateert van 1917”, vertelt de auteur, “op een dag was het heel erg aan het stormen, en ik dacht: straks is mijn dak naar de Filistijnen. Dat is uiteindelijk niet gebeurd, maar natuurlijk in mijn fantasie wel, want een schrijver vraagt zich altijd af: Wat, als …? Voor ik het wist, ontvouwde het hele verhaal zich in een heel grote schrijfkoorts zal ik maar zeggen, een goed verhaal vertelt zichzelf, het enige wat ik moest doen, was bijbenen om het op te schrijven.”

‘Het doek valt’, schrijfkoorts die mee een schrijfritme bepaalt, het lijkt herkenbaar. Het thema en de vondsten zijn origineel en ludiek, maar ook de schaduw van de Tweede Wereldoorlog en zijn verschrikkingen door het naziregime zijn alom aanwezig in het geheel. Die laatste vertragen het verhaal soms een klein beetje, ook al passen ze er volledig in. Interessante weetjes over de schilderkunst van Adolf Hitler zijn er tevens in verwerkt. Wist u dat hij zo’n 3000 schilderijen zou hebben gemaakt en dat er veel vervalsingen bestaan? De auteur heeft het dan ook over het koopgedrag, over de invloed van sociale media daarop, en de invloed van het internet op het vormen van meningen in het algemeen. ‘Het doek valt’ past perfect in deze maand van herdenkingen.

Kerkhofs biedt rake beschrijvingen van zijn personages en de spannende situaties waarin ze terechtkomen, hun dialogen zijn zowel intelligent als grappig. Sommige personages kun je ‘gewoon’ noemen, andere excentriek. Kerkhofs: “Dat is nodig om allerlei onderwerpen aan te snijden en te belichten, ook verboden onderwerpen, aangebrande kwesties, verwerpelijke dingen die gebeurd zijn in het verleden. Die personages zorgen ervoor dat dat allemaal aan bod kan komen zonder dat ik als schrijver zelf een moreel standpunt hoef in te nemen, want dat wordt vertolkt door het hoofdpersonage, dat eigenlijk symbool staat voor het gezonde verstand, de gewone moraal. Meerdere personages, sommige ervan ook wel wat uitvergroot, poneren stellingen waarbij je als lezer weleens de wenkbrauwen fronst, waar je het niet eens mee bent of waarvan je zelfs boos kan worden, maar dat vormt net peper en zout van een goed verhaal. Mijn doel is gewoon om je enkele uren leesplezier met een stukje geschiedenis bij te bezorgen, waarbij je je ook weleens afvraagt hoe je zelf zou reageren in een dergelijke situatie.”

‘Het doek valt’ van Marc Kerkhofs zal inderdaad velen kunnen boeien. Gelezen en goedgekeurd!

Roland Bergeys

Geen posts om weer te geven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here