Maanziek

0

Herinnert u zich Buzz Aldrin in 1969 naast de Amerikaanse vlag op de maan? Alarmbellen begonnen te rinkelen. Was het planten van een nationale vlag geen claim op een vreemd territorium, zoals in de tijd van de kolonisering? Al in 1967 verboden de Verenigde Naties aan landen aanspraak te maken op de maan. Door de komst van private ruimtevaartbedrijven is de vraag van wie de maan is, opnieuw opgelaaid. Externe partners van de NASA meldden zich om met robots de maansatelliet te verkennen. Is de maan bereikbaar? Zeer zeker. De kleinste afstand tot de aarde bedraagt 363.104 kilometer. In 1959 lanceerde de Sovjet-Unie zijn eerste missie naar de maan. De Luna 1 bezat geen eigen aandrijfsysteem, maar had slechts 34 uur nodig om de maan te bereiken. De New Horizons maakte tot nu toe de snelste rit naar de maan. De ruimtesonde, op weg naar de verre dwergplaneet Pluto, scheurde al na 8 uur en 35 minuten langs de maan. Een peulschil, in vergelijking met de vlucht Brussel-Melbourne die 19.46 uur duurt. 7.32 uur hebt u al nodig om naar Washington te vliegen. Een retourtje aarde-maan is echter niet goedkoop. U betaalt 36.000 euro per kilo lichaamsgewicht. Bent u dus aan de zware kant met uw 100 kg, betaalt u 3,6 miljoen euro.

U zou er ontdekken dat het er maar een saaie bedoening is. Geen planten, geen dieren, geen lucht om te ademen. U moet er altijd een luchtdicht ruimtepak aan, waarmee u wel kan rondlopen en heel hoog springen. Geen geluid, geen wind en altijd hetzelfde weer. Overdag wordt het wel 120 graden en in de schaduw 230 graden onder nul. Een maan-dag duurt zo lang als 29,5 aardse dagen. In zo’n maand is het twee weken licht en twee weken donker. Ruimteschepen zouden bewijzen gevonden hebben voor de aanwezigheid van water. Vooral de befaamde Shackleton-krater op de zuidpool van de maan wordt gebruikt voor wilde theorieën dat er eeuwenoud ijs te vinden zou zijn. We staan echter heel ver van het perspectief dat we er een kraantje of een douche kunnen installeren. Voorlopig kost het transport van water naar de maan maar liefst 20.000 euro per liter. De nood aan waterwinning is dus groot. Dat er ooit leven is geweest op de maan, waarschijnlijk oerversies van cyanobacteriën, is een magere troost.

Waarom in hemelsnaam de maan claimen? Ze is rijk aan grondstoffen waaraan op aarde een tekort is of die we zelfs niet bezitten. De maan heeft veel te bieden: investeerders kunnen hopen geld verdienen aan grondstofwinning, heliumwinning en zonne-energie. Op aarde is een gebrek aan fossiele brandstof en alternatieve energiewinning kan onze integrale behoefte niet dekken. Op de maan kan men genoeg energie capteren om de aarde te voorzien. Nu landen als China, Japan, Indië en commerciële bedrijven plannen maken voor maanmissies en de ontginning van mineralen, dringt een nieuw ruimte-akkoord zich op. Dat is de mening van ruimtejuristen, die zich afvragen of regelgeving zoals in internationale wateren vergelijkbaar toepasselijk is. Daar is geen enkel individueel land de baas. Die zeeën liggen wijd open voor visbedrijven uit alle landen. Als de vis eenmaal in hun netten zit, hebben ze juridisch het recht die te verkopen.

Onschuldiger, maar niet minder boeiend is de invloed van de maan op lichaam en geest. Verstoorde nachten, pijnlijke maandstonden, rothumeur, plotse bevallingen, waanzin … Niet zo raar, want we weten dat ook eb en vloed door de maan worden veroorzaakt. In elk geval: “The moon does not care if the dogs bark at it.” Laat de honden maar blaffen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here