Jonge kunstenares Nel Bonte wint ontwerpwedstrijd op Campus Vesta

0

Een kunstwerk ontwerpen als eerbetoon aan de stichters van de drie scholen (politie, brandweer en dringende geneeskundige hulpverlening), die sinds 2009 verenigd zijn in het provinciaal opleidingsinstituut Campus Vesta (Ranst): dat was de opdracht van een wedstrijd die vorig jaar werd uitgeschreven. Winnares werd de jonge kunstenares Nel Bonte (28) uit Lichtervelde. Zij studeerde in 2010 af aan de Antwerpse academie als master in de beeldende kunsten. Bonte won in 2010 al een wedstrijd. Haar 2-PILLIO hangt in Hoogstraten.

Het winnend ontwerp is een monumentale polyester sculptuur met witte lijnstukken en driehoeken en bollen in blauw, rood en groen, niet toevallig de kleuren van politie, brandweer en dringende geneeskundige hulpverlening. Het werk kreeg de titel RE3, wat staat voor de samenwerking tussen de drie disciplines en voor Ranst en Reconstructie. Achter haar kunstwerk zit een heel denkproces. Scheikunde, de gulden snede,… het zit er allemaal in verweven. Het werk hangt in de inkomhal van de Campus.

‘Ik heb eerst de locatie bezocht’, verduidelijkt de winnares. ‘Dat vind ik heel belangrijk. Ik wil weten waar mijn werk zal terechtkomen, wie de doelgroep is en wat de missie of visie van de organisatie is. Architecturaal is de inkomhal van Campus Vesta heel strak en modern, dus moet mijn werk dat ook zijn. Maar tegelijkertijd wilde ik contrasteren met iets dynamisch en speels.’

‘Scheikunde fascineert me enorm. Hoewel ik chemie zelf nooit op school heb gehad, dompel ik me graag onder in wiskunde, natuurkunde en andere wetenschappen. Die vaste en structurele elementen uit de natuur zijn mijn vertrekpunt. Door ze te verwerken probeer ik het gevoelsmatige vorm te geven.’

‘Ik heb mijn werk gemaakt op basis van een computertekening, maar ik heb het uiteindelijk in twee stukken moeten snijden omdat het anders mijn atelier niet was uitgeraakt en ik het nooit in de vrachtwagen naar Ranst had gekregen. Het gevolg is dat ik op Campus Vesta nog wel een uur werk heb gehad om de twee stukken weer aan elkaar te zetten. Er moest opnieuw een laagje glasvezel op en dat moest worden geschuurd.’

‘Het fijne is dat ik met veel mensen moet en kan samenwerken. Ik doe een beroep op een computertekenaar, op een technicus die helpt met de polyesterwerken, op een architect die de afmetingen in de gaten houdt, op een schrijnwerker met een stelling en een boormachine om het kunstwerk met een kliksysteem stevig in de muur te verankeren. Ik vind professionaliteit heel belangrijk. Verder wil ik ook mijn broer en vader niet vergeten. Zij zijn meegekomen om het werk in de hoogte te krijgen.’ (EM)

Geen posts om weer te geven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here