Interview met tenor John Reels

0

John Reels (John Eeckeleers) staat reeds meer dan 20 jaar op de planken als artiest. Toch kennen heel velen dit Vlaamse zangtalent nog niet. John is namelijk een bescheiden jonge veertiger die tot vandaag op de achtergrond is gebleven. In 2009 won hij in Nederland weliswaar de finale van de televisiewedstrijd ‘Una voce particolare’, een soort ‘Idoolwedstrijd’ voor klassieke muziek. Datzelfde jaar werd hij verkozen tot ‘Meest Verdienstelijke Mechelaar’. In november vorig jaar maakte John zijn comeback met ‘The Golden Reels Orchestra’.

Op een podium bloeit John helemaal open, dan is hij niet meer te stoppen. Om datgene te bereiken waar hij vandaag staat, is er een zeer lange weg afgelegd. In het klassieke genre heeft Reels zich in de muziekwereld gestort als basbariton, om later door te groeien naar tenor.

Ik had het geluk om een openhartig gesprek te voeren met een ijdel man, een geboren winnaar. Vooral zijn ouders is John dankbaar voor de mogelijkheden die ze hem geboden hebben.

“Mijn roots liggen bij Elvis Presley”

Hij is een geboren en fiere Mechelaar, met het hart op de juiste plaats. Op vierjarige leeftijd was John helemaal weg van het 70’s-nummer ‘Du’ van Peter Maffay, maar zijn roots qua muziek liggen bij Elvis Presley. “Als ik ‘Du’ als kind hoorde op de radio, ook al besefte ik niet waarover het ging, dat raakte me geweldig”. Dat geeft me toch een indicatie dat het zingen bij John er van kindsbeen ingeworteld zit.

Verder in het gesprek ontdek ik dat Johns moeder ook het zingen in zich had. “Als klein meisje was mijn moeder ook steeds aan het zingen, en ze durfde al eens op de tafel dansen. Als ik vandaag bij haar thuiskom, staat ze regelmatig in de keuken te zingen. Ik zeg dan steeds: “Moeder, jij hebt een stem als een klok”. Van mijn vader heb ik meer het humoristische geërfd. Ergens zal het dan toch wel in mijn genen gebakken zitten”, vertelt John, die zijn ouders zeer dankbaar is voor wat hem gegeven is.

“Ik wil zingen en ik kan zingen”

Als we terugkijken naar het verloop van zijn jeugdjaren, dan kunnen we stellen dat John een toffe jeugd gehad heeft, maar met zeer veel miserie. Op zijn tiende ging hij de sportieve toer op door te gaan basketten. Heel wat balletjes zijn er gegooid in ploegverband als derde nationale Pitzemburg, vierde nationale Herentals, maar ook in provinciale wedstrijden werd hij ingeschakeld. De minder leuke kant aan zijn sportieve leven: de talrijke kwetsuren die hij als jongeman opgelopen heeft.

John heeft zijn jonge levensjaren doorgebracht op het Oud-Oefenplein, zeg maar ‘De Ploan’ in het Mechels dialect. Ook hier kon je hem bijna dagelijks op het basketbalveld tegenover zijn ouderlijke woning vinden. Eerlijk is eerlijk, ik moet bekennen dat ik zelf ook mijn jeugdjaren op ‘De Ploan’ heb doorgebracht. Ik kan dan ook meeleven in de verhalen die John me vertelde, al is er wel zo’n twintig jaar verschil.

Einde sportcarrière is een nieuwe start als zanger

Na het stopzetten van zijn sportcarrière, meende ‘Johnneke’ al snel dat hij een andere weg moest inslaan. Een bevriende psycholoog stelde hem de vraag wat hij in de toekomst wou doen. John zei al lachend “Awel, ik ga zingen, en ik kan ook zingen”. Hij bleef niet bij de pakken zitten en vond in het toenmalige ‘Centrumblad’ een advertentie van een zanglerares.

John twijfelde niet en naam contact op. Het betrof een leerlinge van Lucienne Van Dijck (mezzosopraan), een zanglerares uit Aarschot, die destijds werkte in deSingel in Antwerpen. John is een doorzetter en formuleert het fantastisch: ‘Ik kan niet afgeven, mijn wedstrijd duurt tot ze affluiten”. Ondanks alle tegenslagen staat hij er vandaag weer, en vooral sterker. Binnenkort start hij opnieuw met het ‘onderhoud’ van zijn stem, “dat is echt wel nodig, want een stem is zeer fragiel en moet verzorgd worden”.

Positief blijven en vooral veel liefde geven

John is enorm gefascineerd door astrologie. Met dit andere kantje van hem wil hij vooral zijn ervaringen uit het leven doorgeven aan anderen. “Je moet niet altijd mensen afbreken, maar ook zo nu en dan iets positiefs zeggen en liefde geven”, is maar één uitspraak die u en mij toevertrouwd worden.

Nu pas met het ouder worden, met alle tegenslagen die ik gehad heb, ga ik anders om met de wijsheid die ik gekregen heb. Ik heb geleerd dat mensen liefde nodig hebben, begrepen kunnen worden, maar dat je ook dingen in je leven moet kunnen loslaten”, vertelt hij openhartig.

John is als artiest het beste geplaatst om via zijn muziek en concerten mensen een boodschap te brengen: “Tijdens een concert doe ik niet liever dan mijn liefde overbrengen naar het publiek. Als de mensen op het einde van mijn concert zeggen, “John ik voelde me hier zo gelukkig”, heb ik mijn doel bereikt”. Bij de Mechelaars heeft hij al enkele jaren het hart doen smelten, nu is de tijd rijp om te reizen buiten de stadsgrenzen van zijn geliefde stad.

Een allrounder met net dat tikkeltje meer

Om zijn zangcarrière levendig te houden, moest hij noodgedwongen ook het pad van andere muziekgenres kiezen. Zo trad hij jaren op in bars, op feestjes, in feesttenten, … met schlagermuziek, soul, rock & roll, …

Mensen die al een concert van John Reels hebben bijgewoond, weten dat hij zowel een opera-aria kan zingen, als nummers van Elvis Presley of Frank Sinatra, weliswaar met een heel ander timbre. “Ik heb dat geluk dat mijn stem dit toelaat en nu pas besef ik dat ik dit geluk heb. Heel weinig zangers uit mijn genre kunnen de crossover maken”. De echte hardcore fans van John Reels zullen zich zeker nog de dansavonden herinneren in de Nieuwe Stadsfeestzaal aan de Leermarkt. We kunnen met zekerheid stellen dat John een natuurtalent is, een allrounder. Ik zat erop te wachten en vroeg me al af wanneer ik die prachtstem tijdens ons gesprek te horen zou krijgen en ja hoor, ‘I’ll go where the music takes me’ klinkt bescheiden in het Tivolikasteel.

Favorieten van John Reels

Wie zijn je favoriete artiesten?

Ik luister dolgraag naar Helene Fischer, Malcolm Roberts, Vittorio Grigolo, Placido Domingo, Jonas Kaufmann, maar de grootste favoriet is Mario Lanza. Mijn grootouders hadden, net als ik, bijna alle platen van Mario Lanza. Ook ik was als kind al geraakt door die prachtige stem.

Welk is je favoriete ‘dagelijkse kost’?

Geef mij maar aardappelen met rode kool, appeltjes en chipolataworst, hmmm … dat vind ik superlekker, maar ook een goede biefstuk met frieten lust ik. De gewone Belgische keuken, laat maar komen.

Muziek en lachen maakt mensen gelukkig

Sinds zijn heupoperatie een aantal maanden geleden is John nog nooit zo gelukkig geweest. “De rest van mijn leven hoop ik volop te kunnen genieten en dat ik samen met mijn muziek nog veel mensen kan bereiken”, besluit John ons gesprek.

“Lachen en genieten van jezelf” is wat ik nog heb meegenomen uit de rugzak van John Reels. Een Mechelaar met een trotse fierheid, die boven alles staat, maar ook iemand die sterk in het leven staat, en zich te allen tijde gelukkig prijst dat zijn moeder en vader hem deze kans in het leven gegeven hebben.

Op donderdag 13 december kan je John Reels op zijn best zien tijdens “White Christmas with John Reels” in Da Capo in Hove om 20.15 uur. Tickets aan de kassa (10 euro) of in voorverkoop 7 euro) via de website van de gemeente Hove.

Tekst en foto: Eddy Verschueren (Mechelen op zijn Best)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here