In gesprek met Luc Descamps

0

Met de winter voor de deur nestelen heel wat mensen zich graag in de sofa met een goed boek. Talrijke literatuurfanaten krijgen een extra impuls door de jaarlijkse boekenbeurs in de Expo van Antwerpen. Wat duidelijk in de lift zit, is jeugdliteratuur. Mensen zijn Media is dan ook zeer tevreden dat ze een absoluut monument in dit genre kon strikken voor een interessant interview. Luc Descamps woonde de afgelopen zestien jaar in Mortsel en hij was onmiddellijk bereid om voor PUUR Mortsel een stukje van zijn ziel bloot te leggen. Geniet gerust even mee …

Dag Luc, hoe gaat het met jou?
Met mij gaat alles prima, dank je wel. Veel gebeurd, veel veranderingen in mijn leven. Niet in het minste omdat we een jaar geleden naar Kalmthout zijn verhuisd. Toch wel een hele aanpassing.

Je woonde 16 jaar lang in Mortsel. Wat vind jij van onze voorstad en waarom verhuisde je naar Kalmthout, Luc?
Ik heb altijd heel graag in Mortsel gewoond. In de Wolschaerderveldenstraat woonden we in een fijne buurt en vlakbij vonden we eigenlijk alles wat we nodig hadden met de Statielei op fietsafstand. Mortsel leeft ook wel. Er is altijd wel iets te doen, maar mijn vrouw, Linda, en ik hebben er altijd van gedroomd om meer naar de stilte en het groene te trekken. Doordat Linda enkele jaren geleden ernstig ziek werd, realiseerden we ons dat je met het uitvoeren van dromen niet al te lang moet wachten. Nu wonen we heerlijk rustig, vlak bij de Kalmthoutse heide.

Wat vond je het mooiste aan wonen in Mortsel?
De dynamiek van een stad terwijl het toch relatief kleinschalig blijft, vond ik wel leuk. Leuke restaurants, een eigen cultureel centrum, winkels dichtbij, maar ook enkele mooie groene plekjes. De laatste jaren vonden we de stad echter wat te veel ‘opschuiven’ in onze eigen richting waardoor we naar meer rust verlangden, maar dat heeft veel te maken met de ziekte van mijn vrouw. Zoiets verandert je vanbinnen.

Hoe verliep je beroepscarrière en hoelang schrijf je al boeken?
Als ik mijn hele beroepscarrière uit de doeken moet doen, voorzien jullie beter een extra dikke uitgave van PUUR Mortsel J. Ik heb lang lesgegeven, heb jarenlang rondgereden als vertegenwoordiger, heb een tijdje als vertaler gewerkt in Londen … maar al die tijd heb ik graag en veel gelezen, al van toen ik nog heel jong was eigenlijk. In 2001 had ik het geluk mijn eerste jeugdboek te mogen publiceren bij uitgeverij FACET en vanaf toen begon ik te dromen. Zou ik van schrijven mijn beroep kunnen maken? In 2007 was het zover. Ik gaf mijn lerarenjob in de AT-campus in Mortsel op en werd fulltime auteur. Een droom die uitkwam en die tot vandaag nog altijd verder blijft duren.

Waarom koos je voor jeugdliteratuur?
Voor jeugd schrijven is geweldig. Mijn geest blijft er enorm jong door, denk ik. Ik moet me immers constant verplaatsen in de denkwereld van mijn jonge personages. Doordat ik enorm veel lezingen geef in scholen blijf ik ook heel nauw contact hebben met mijn publiek. Het is fantastisch om allerlei emoties te kunnen losweken bij die jongeren. Soms sta ik er zelf versteld van dat die gasten anderhalf uur lang geboeid en stil zitten te luisteren. Ik ben heel blij dat ik hen iets te bieden heb en dat ik hen ‘goesting’ kan doen krijgen om een boek te lezen. Ik ben echt dankbaar dat ik dit mag doen.

Wat is volgens jou de rol van literatuur in onze samenleving, Luc? Welke bijdrage levert literatuur in het algemeen en jeugdliteratuur in het bijzonder? Of zouden ze volgens jou moeten leveren?
Ten eerste helpen boeken om je taal verder te ontwikkelen. Ze bieden zo een mooi en noodzakelijk tegengewicht in de taalvervlakking die door gsm en sociale media optreedt. Literatuur doet je ook opgaan in de wereld van andere, echte of fictieve, personages die je inzicht geven in hoe mensen buiten jou om functioneren. Daardoor word je rijker, krijg je meer begrip, denk je ruimer en ga je anderen meer waarderen om wie ze zijn, ook al zijn ze anders dan jijzelf. Een boek kan je ook helpen om met andere ogen naar je eigen leven/problemen te kijken. Het enige jammere is dat men ons als jeugdauteur in een vakje stopt. Hoe vaak krijg ik niet te horen: ‘Jammer, ik ben al te oud voor jouw boeken’ of ‘Mijn kinderen zijn al te groot’. Een jeugdboek is een boek dat vanaf jongere leeftijd toegankelijk is, maar ook volwassenen kunnen daaraan enorm veel hebben.

De jeugd ligt vaak onder vuur en dat is altijd zo geweest. Wat is jouw mening over ‘de jeugd van tegenwoordig’?
Het grappige is dat er altijd ‘jeugd van tegenwoordig’ is geweest. Ik behoorde daar ooit ook toe. Lang geleden J! Jongeren hebben per definitie een andere kijk op de wereld dan ‘rijpere’ volwassenen. Zij zijn veel minder bezig met mogelijke consequenties van hun daden of denkwijze. Ze zijn meer onbevangen en dus ook vaker onbezonnen. Als ik in een lezing door een paar bolsters heen prik, zie ik vaak heel mooie, heel gevoelige mensen, die bereid zijn om het voor elkaar op te nemen. Ze zijn echt wel te bereiken, hoor. Je moet gewoon een manier vinden om die deur naar hun gevoelen te openen. Boeken lenen zich daar uitstekend toe.

Wat mogen we de komende tijd nog van Luc Descamps verwachten? Heb je een primeur voor Puur Mortsel?
Nog veel, heel veel boeken, sowieso. Ik barst voortdurend van de ideeën. Stilaan begint het idee weer te rijpen om opnieuw iets samen met Timo te schrijven. Ik verwacht dat we daar binnen het jaar aan zullen beginnen en ik heb daar heel veel zin in. Verder heb ik net uit Los Angeles de eerste versie ontvangen van het script voor de verfilming van De Donkere Getallen. Dat project neemt dus echt meer en meer vorm aan. Spannend!

Wat staat er nog allemaal op je bucketlist?
Ik wil dolgraag doorbreken in het buitenland. Dat is de volgende grote droom en van mijn nieuwste boek TOT LATER zou ik zo graag willen dat ook volwassenen het in hun hart zouden sluiten. Het is een boek dat steun en hoop moet bieden voor iedereen die ooit iemand heeft moeten afgeven. Dat thema is niet gereserveerd voor de jeugd, hé. We worden allemaal met verlies geconfronteerd en als mijn boek in al dat verdriet een lichtpuntje kan betekenen, dat is toch prachtig?

Wanneer PUUR Mortsel wordt verspreid is de boekenbeurs al begonnen. Waar en wanneer kunnen mensen jou vinden, Luc?
De hele lijst met signeermomenten staat hieronder. Op 1 november neem ik ook deel aan het auteurspodium rond hoogsensitiviteit n.a.v. mijn boek GEWOON GEVOELIG. De reacties die ik op dat boek krijg, zijn zo geweldig. Als zo’n meisje me komt vertellen dat ze zich zo herkend heeft in het boek, dan ben ik dolgelukkig. Mensen die met hooggevoeligheid kampen, zoeken letterlijk een plaats in deze drukke wereld. Van mij krijgen ze die.

Is er nog iets dat je met de lezers van PUUR Mortsel wil delen?
Zorg voor elkaar. Laat je niet opslokken door de anonimiteit en de vluchtigheid die onze wereld proberen te beheersen en vergeet niet te lezen. Je kunt er zo gelukkig van worden.

Luc Descamps kort
-Luc Roger William Descamps – Wilrijk, 27 april 1962 – auteur
– 32 jaar gehuwd met Linda – 2 zonen: Timo 32 jaar en Tycho 30 jaar
– Woonde in Hoboken, Mortsel, Kontich, Wilrijk, Mortsel – nu in Kalmthout
– Levensmotto: geniet van het leven
– Visie – We moeten er – ieder op onze eigen manier – voor zorgen dat we een halt toeroepen aan de verzuring van de wereld. Het leven is zo waardevol en onze planeet is dat ook.
– Waarvoor mag men Luc wakker bellen? Ik heb liever dat je mij laat slapen, maar voor een contract met een buitenlandse uitgever mag je me altijd wakker maken.
– Over Mortsel – Vergeet niet dat Mortsel ooit een dorp was. Blijf er zijn voor elkaar en bekijk de dingen positief.

Op www.lucdescamps.be lees je alles over mijn boeken en over mijn signeersessies op de boekenbeurs en via deze facebook pagina blijf je op de hoogte van de laatste nieuwsjes https://www.facebook.com/LucDscmps/.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here