Home Regio Edegem Imkers in Mortsel: hobby of ambacht?

Imkers in Mortsel: hobby of ambacht?

0
Imkers in Mortsel: hobby of ambacht?

Johan Boeykens, een 61-jarige Mortselaar, werkzaam als logistiek manager in de voedingssector en gestoken door bijen? Of hoe een hobby een passie wordt en ook een ambacht blijft.

26 jaar geleden kwam Johan in contact met de wondere wereld van bijen, bijenkasten, zwermende kolonies, honing, …

Hij werd lid van de Sint-Ambrosius Gilde en later, zoals het altijd verloopt met een gepassioneerd lid, werd hij secretaris en daarna voorzitter van deze gilde.

Ik sprak met hem af in het bijenpark Fort 4 Mortsel en maakte kennis met een heel rustig man, bezig met het wekelijkse nazicht van zijn kasten. Gestructureerd, georganiseerd, gedreven, naarstig, onverdroten, … en zijn dat nu ook geen kenmerken van bijen?

(lees verder onder de foto)

Johan vertelt me dat bijen wonderbaarlijke dieren zijn, architecten en bouwheren samen. Een zelfregulerende fabriek waarbij elke bij een taak uitvoert en dit afgestemd op de wisselende behoeften. Bijen doen hem steeds weer verbazen en de verbinding met de natuur wordt er alsmaar sterker door.

Gepassioneerd brengt hij zijn verhaal over zwermende bijen en hoe een imker dit probeert te voorkomen, over parasieten, zoals de varroamijt, die eieren leggen op het broed, hoe bijen de positie van de bijenkast situeren ten opzichte van bomen, struiken of andere elementen in het landschap, de honingraten, de taak van de werkbijen en darren, de koningin, de zwermdoppen, het slingeren van honing uit de raten, de verschillende smaak van honing, het overwinteren van de bijenkolonie, …

Je ziet zijn ogen stralen tijdens het verhaal. Zijn stem is vast en rustgevend, net zoals het constante gezoem van de rondvliegende bijen. Nooit valt het gesprek stil en het doet me onmiddellijk denken aan het constant aan- en afvliegen van de bijen, de onverdroten werkzaamheden van de kolonie, …

Vreemd, ik sta midden een massa aan- en afvliegende bijen en toch voel ik me veilig, rustig en helemaal niet bang.
Zou Johan, net zoals hij de bijenkolonie rustig houdt bij het openen van de kasten en het onderzoeken van de honingraten, ook die rust overbrengen op mij?

Ik pols even bij Johan naar wat hem nu echt gelukkig maakt als imker.
Zijn antwoord, eerlijk, dat had ik wel verwacht: alles!

Of het nu het vangen van een zwermende bijenkolonie is, of het wekelijkse toezicht op de kasten, het slingeren van de honing, het verwerken van was, het luisteren naar verhalen van andere imkers of het delen van zijn passie, het voelen van de warmte van het broed wanneer je je hand op de bijenkast legt, …

Ja, je herkent onmiddellijk de ambachtsman als je hem aan het werk ziet of hem hoort vertellen over zijn passie, zijn ambacht.
Mensen met liefde voor dingen die ze doen, maken altijd tijd om uit te leggen hoe iets werkt en zijn daarenboven goede vertellers, overtuigd van hun kwaliteiten en altijd bereid hun kennis te delen of om die op te doen, vandaar die interesse in hun gesprekspartners, niet bang voor vernieuwing en het voortdurend zoeken naar kennis en het delen van ervaring.

In een wegwerp- en digitale maatschappij wordt al snel vergeten dat ambachten nog steeds nodig zijn. Kennis en ervaring maken het ambacht! Daarenboven zorgt het beoefenen van die ambacht er ook voor dat die kennis niet verloren raakt.

Ja, wat handen kunnen doen zonder na te denken, dat is onvervangbaar. Dat is ambacht!

Meer weten nopens imkers en het 325-jarige bestaan van de Imkersgilde Sint-Ambrosius Edegem Mortsel (1695-2020)? www.imkersgildemortseledegem.be

@Meetjesman

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here