‘Het klimaat is onze zaak’

0

Alle grote, ingrijpende mentaliteitsveranderingen door de eeuwen heen vinden hun oorsprong in volgehouden jeugdprotest. Dat was ook zo in mei 1968, of tijdens de betogingen in Leuven (Leuven Vlaams) en dat is vandaag nog sterker aanwezig door de studentenmarsen voor een beter klimaat. Nemen ijverige jongeren de passiviteit van de politiek over?

Het is goed dat jongeren een vuist maken tegen politieke structuren waarbij veranderingen jaren nodig hebben om tot nieuwe inzichten en besluiten te komen. Het politieke bestel is een log, vadsig lichaam geworden waarbij niet zozeer het algemene belang gediend wordt als wel het persoonlijke belang. In theorie is politiek (staatshuishoudkunde) de manier waarop in een samenleving de belangentegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen. Elke politicus en elke politieke partij ijvert in hoofdzaak om opnieuw verkozen te worden en niet om maatregelen te introduceren die voor de bevolking gewenst zijn. De bevolking moppert dan wel eens, maar bij de volgende verkiezing wordt welhaast op dezelfde personen of partijen een stem uitgebracht. Politiek is vastgeroest in machtsspelletjes die niet altijd de fraaiste kant van de beschaving in de kijker plaatsen.

Gelukkig zijn er jongeren die het geduld niet kunnen opbrengen om jarenlang de verloedering van de efficiëntie te zien uitbreiden.

Iedereen was in 2006 geschokt toen voormalig vicepresident van de Verenigde Staten, Al Gore, de documentaire uitbracht An Inconvenient Truth (De ongemakkelijke waarheid), waarin hij een wetenschappelijk rapport toelichtte dat aantoonde dat we op korte termijn zullen moeten afrekenen met een zware verstoring van het klimaatsysteem door de opwarming van de aarde, met extreme variaties van weersomstandigheden, overstromingen, langdurige periodes van droogte, dodelijke hittegolven, waarbij milieurampen voor de planeet en haar bewoners in het vooruitzicht gesteld worden. Al Gore waarschuwde ons allemaal dat het de hoogste tijd is om deze crisis af te wenden.

Wat is er 13 jaar later veranderd?

Het antwoord kan zeer kort zijn: weinig. Al Gore heeft ondertussen een tweede documentaire gemaakt, geeft elke week over heel de wereld voordrachten om mensen te overtuigen dat het tijd is om actie te ondernemen. De gevolgen zijn elk jaar duidelijker, de oorzaken eveneens. Er worden jaar na jaar meer mensen geboren dan er overlijden. Het aantal bewoners op onze planeet stijgt jaarlijks aanzienlijk en de verslavende consumptie eveneens. Elke dag komen er mondiaal 227.000 mensen bij op onze planeet, een stad per dag. Allemaal mensen die consumeren, die aan nestbevuiling doen en verworven comfort alsmaar willen verhogen ten koste van alles.

Als de politici zich eerder om hun welvaart bekommeren dan om deze van hun kinderen en/of kleinkinderen, dan is er iets fundamenteels fout. Dat is de huidige generatie van jongeren duidelijk niet ontgaan. Het is goed dat zij niet het geduld hebben om nog eens tien of twintig jaar te wachten voor er bevrijdende maatregelen getroffen worden die de nadelen van de vervuiling en klimaatopwarming bestrijden.

Proficiat Anuna en Kyra

Aan het hoofd van de protestbeweging om onze beleidsmensen te overtuigen actie te voeren, maatregelen te treffen, staan in Vlaanderen twee meisjes uit onze regio: Anuna De Wever (17) (geen familie van) en Kyra Gantois (19). Anuna is scholier aan het Koninklijk Atheneum van Mortsel. Anuna en Kyra hebben het jongerenprotest op gang gebracht en zijn ondertussen al weken elke donderdag ergens op stap om te betogen tegen het passieve beleid. Zij zijn heel scherp voor de politici en beleidsmensen en dat mag. Dat zij spijbelen noodzakelijk vinden om op donderdag te betogen zal niet naar de zin zijn van elke opvoeder, maar dat nemen wij er graag bij.

Zij mogen op onze steun rekenen. Zij komen op voor een rechtvaardige zaak en hebben duidelijk hun volgelingen goed in de hand. Eindelijk ook nog eens betogingen zonder rellen, zonder vandalisme, zonder gewelddaden, maar met een positieve boodschap en een oproep aan iedereen die het wil horen: minder woorden, meer daden.

Hopelijk gaan beide juffen niet zelf in de politiek. Hun actie moet een beweging blijven en niet de zaak van één politieke partij, maar van alle politieke partijen die de moed hebben om hun comfortzone te verlaten en bereid zijn om snel maatregelen in te voeren die rekening houden met de eerlijke boodschap en waarschuwing van Al Gore en zijn volgelingen Greta Thunberg, Anuna en Kyra. Hulporganisaties mogen ondertussen al nadenken over welke trofee zij voor beide meisjes in petto hebben.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here