Eindelijk vernieuwing in de Kerk dankzij Franciscus?

    0

    Alsof heiligheid in het Vaticaan louter schijn is, beleefde de wereld in 2013 het aftreden van paus Ratzinger, de ‘paus van de schijnheiligheid’. In zijn voetsporen trad de Argentijn Jorge Bergoglio, die als pausnaam voor Franciscus koos. Zo kritisch André Truyman was over Ratzinger, zo hoopvol praat hij over de huidige kerkleider. Truyman (83) is een ex-priester, auteur en oud-televisiemaker (bij KRO en IKON). Tijdens zijn studies wijsbegeerte en godgeleerdheid in Leuven kwam hij in aanraking met Edward Schillebeeckx. Na zijn priesterwijding schreef hij zich in als graduate student Communicatiewetenschappen aan de universiteit van Illinois. In 1963 keerde hij naar ons land terug. In 1969 verliet Truyman de dominicaner orde en werd seculier priester. Omdat hij zonder dispensatie van de paus in het huwelijk was getreden, werd hij geëxcommuniceerd.

    ‘Deze paus belooft alvast verandering. Hij was een peronist en kwam daardoor tegenover de jezuïetenorde te staan. De Heilige Kerk heeft altijd veel macht gehad. Denk maar aan de periode toen ze, aan de zijde van de Amerikaanse president Ronald Reagan, de ondergang van het communisme heeft bewerkstelligd. Amerikaanse bisschoppen wilden optreden tegen het bezit van kernwapens, maar werden door Rome teruggefloten. De Kerk beknotte de vrijheidstheologie in Zuid-Amerika.’

    ‘Ik was een idolaat van Pius XII, die in functie was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik studeerde aan het atheneum en dacht eraan priester te worden door de ideeën van de paus. Ik ben ingetreden in 1951 en leerde de paus anders kennen. In 1954 werd het verbod op priesterarbeiders opgeheven. Nadien kwam Johannes XXIII (1958-1963), de eeuwige diplomaat. Twee jaar nadat ik effectief priester werd (’60), kwam er een concilie, waarbij de Kerk een heel andere, kritische, houding tegenover Rome ging aannemen. In België ging Kardinaal Suenens met al die veranderingen mee. In de jaren ’70 kwam Paulus VI met zijn tweede Vaticaanse concilie dat op alle mogelijke manieren kon worden geïnterpreteerd. Johannes Paulus I stierf na 33 dagen paus te zijn geweest. Iedereen denkt dat de financiële schandalen, waarmee de Kerk werd geïdentificeerd, hem te veel werden. Johannes Paulus II (1978-2005 had het, net als de huidige paus, voortdurend aan de stok met de maffia. Hij wist dat zijn eigen bank maffiageld wit waste.’

    Grondige hervormingen dankzij Franciscus

    ‘Benedictus XVI (alias Ratzinger) zei dat men de teksten van de Kerk moest interpreteren en nam, vijf jaar voor zijn aftreden, de omstreden en traditionalistische groep Lefebvre opnieuw onder de armen. Hij stond daarmee helemaal tegenover Franciscus, die begonnen was aan een synode en studies liet maken over seksualiteit en ethiek. In oktober 2015 heeft hij beloofd de resultaten van de onderzoeken binnen het Vaticaan te openbaren. Hij stelde grondige hervormingen voor: mensen die voor de tweede keer huwden, mochten dat opnieuw voor de Kerk doen. In zijn programma stond dat de Kerk het randje moest blijven opzoeken. Er is een groot gevaar voor een Kerk die alleen maar aan zichzelf denkt. Nu maakt hij dit waar. Hij noemde zich niet toevallig Franciscus, die in de middeleeuwen de Kerk al wilde veranderen. Hij deed controversiële uitspraken, onder andere in verband met homo’s. Het probleem is dat ook hij boter op zijn hoofd heeft als Kardinaal van de Kerk in Argentinië onder dictator Videla, maar werkte door. Tijdens een bijeenkomst van 7000 gelovigen vroeg hij wie de Werken van Barmhartigheid kende: het waren er twintig. Ondertussen won hij een proces dat in zijn vaderland tegen hem werd aangespannen. Hij werd beschuldigd omdat hij heel wat mensen liet ontsnappen, wat verraad aan het vaderland betekende. Hij was een eerste keer kandidaat-paus in 2005, maar zijn Argentijnse collega’s brachten hem in een slecht daglicht en uiteindelijk trok hij zijn kandidatuur in.’

    ‘Mijn grote vriend, de ondertussen overleden pater Schillebeeckx, bleef kritisch staan tegenover elke paus, maar Camara, de prelaat van de armen in de jaren ’60, was zijn voorbeeld. Schillebeeckx schreef dat de paus, net zoals de Braziliaanse bisschop Camara, niet altijd de onmacht in de wereld kon aanklagen, zonder de Kerk te zuiveren. Theoloog Rik Torfs hoopt, dat als Franciscus nog even mag aanblijven, de gevreesde curie grondig zal worden vernieuwd. Jammer genoeg kiezen hoge lieden, ook binnen de Kerk, wanneer het echt warm wordt, voor zichzelf. Laten we hopen dat de Leuvense rector het – wat dit laatste betreft – bij het verkeerde eind heeft.’

    EM

    *Met dank aan het Elcker-Ik Centrum

    Geen posts om weer te geven

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Please enter your comment!
    Please enter your name here