Een jongen uit Genk houdt binnenlandse touwtjes strak in de hand

    0

     ZUIDRAND – Kennen jullie de ministers voor binnenlandse zaken van de laatste twintig jaar? Onvoorstelbaar: Wikipedia geeft je steevast een lijst die blauw, geel en rood wordt ingekleurd. Een sleutelpositie in de politiek van een land, dat bestaat uit republieken, die ver van de koningsmantel eigen decreten uitvaardigen en streven naar meer autonomie. Op zaterdag 22 oktober organiseren de N-VA-besturen uit de Zuidrand een avond met Jan Jambon.

     Mensen maken Vlaanderen! Jambon heeft aardig wat steentjes verlegd in dit land, maar zou hij de tekst nog kennen van zijn oude clublied van de Wetenschappelijke Kring? Heeft zijn informaticaopleiding hem geholpen in zijn politieke loopbaan? Zijn voetsporen vind je bij IBM, het sociaal secretariaat SD Worx en de VUM-groep. Het Vlaamse bedrijfsleven ligt hem duidelijk nauw aan het hart, maar hoe zwemt deze vis in onze politieke wateren? Zijn voorgangers Melchior Wathelet en Joël Milquet lusten hem waarschijnlijk rauw, want die Vlaamse strijd is duidelijk niet aan hen besteed!

    Als kind uit de jaren zestig groeide Jan op in een tijd waarin de taalgrens werd getrokken, een tijd waarin de centrale plaats van de woning voorgoed verschoven werd naar het bankstel met de televisie. Als jonge Vlaming begon hij zijn politieke loopbaan bij de Volksuniejongeren in Limburg en de Volksunie. Hij behoorde er tot de ‘rechtervleugel’. Hun standpunt over de plaatsing van kernwapens stond haaks op het officiële VU-partijstandpunt. Jambon liet die partij in 1988 achter zich, toen er van de zogenaamde derde fase van de staatshervorming niets in huis kwam. Ook de verruimingsoperatie onder leiding van Hugo Schiltz en Jaak Gabriëls bleek voor hem moeilijk te verteren, evenals de verkiezing van de ‘linkse’ volksvertegenwoordiger Herman Lauwers, nationaal voorzitter Scouts VVKSM, uit Brasschaat.

    Een minister voor binnenlandse zaken mag zijn stappen binnen de Vlaamse Volksbeweging niet verloochenen. Samen met Peter De Roover koos hij resoluut voor Vlaamse onafhankelijkheid, werd de Europese Unie een thema en verschoof de aandacht naar Vlaams-Brabant. Wat blijft er over van het gedachtegoed van het IJzerbedevaardersforum, een forum dat in 1996 een stille dood stierf? In hoeverre staat Vlaanderen in Europa, een boek dat hij samen met Peter De Roover schreef en levert de denkgroep ‘In de Warande’ haar vruchten af?

    In 11 jaar tijd werd er een hele weg afgelegd: op 8 december 2005 richtte Jambon in Brasschaat een afdeling van de N-VA op. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 haalde hij er 565 voorkeurstemmen en vanaf januari 2007 was hij er schepen voor financiën en lokale economie. In maart 2007 stelde hij zich in Antwerpen kandidaat op de gemengde lijst van N-VA en CD&V voor de federale parlementsverkiezingen, waarbij hij 9099 voorkeurstemmen behaalde. De deuren van het federale parlement gingen nu ook voor hem open.

    Na de stemming over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde op 7 november 2007 verklaarde Jambon dat de N-VA niet in een oranjeblauw noodkabinet stapt, wanneer er geen uitzicht op een staatshervorming is. Is deze staat genoeg hervormd of heeft die oude fractieleider voor zijn partij nog wat in petto?

    Binnen de muren van het parlement richtte Jambon een ‘Diamantclub’ op. Jambon werd voorzitter, Willem-Frederik Schiltz, Open VLD, en toenmalig Kamerlid Servais Verherstraeten, CD&V, werden ondervoorzitter. Hun bedoeling is de belangen van de diamantsector te behartigen op parlementair niveau. Het is opmerkelijk dat volksvertegenwoordigers zo openlijk oproepen in een ‘informele club’ de belangen van één bedrijfssector te verdedigen.

    Jambon is duidelijk een ‘partijbeest’. In 2011 was hij in 20 functies actief, waaronder in drie betaalde. Zo was hij bestuurder van het VPRTI (het Vlaamse Pers-, Radio- en Televisie-instituut), de Vereniging Vlaamse Mandatarissen, Vormingscentrum Lodewijk Dosfel en Jambon nv, lid van het partijbestuur en de partijraad van de N-VA en kernlid van de denkgroep Res Publica, een denkgroep met ideeën over het Vlaams-nationalisme en een republiek. In januari 2012 trad hij toe tot het beschermcomité van de Vlaamse denktank Libera!. Ten slotte is hij lid van de Marnixring, waarvan hij een tijdlang hoofdbestuurslid was.

    Jambon is duidelijk een man met heel wat Vlaamse noten op zijn zang. Heeft hij het zingen verleerd nu hij federaal mee de lakens deelt? Zijn verantwoordelijkheid is niet min. In 2014 werd hij opgenomen in de regering-Michel, waar hij vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken, belast met Grote Steden en de Regie der Gebouwen werd. 22 oktober leg je best vast in je agenda. Het wordt vast een boeiende avond!

     Dirk Brentjens

    Geen posts om weer te geven

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Please enter your comment!
    Please enter your name here