De muzikant: Dana Rexx (Sunny Afternoon Sessions)

0

De naam Dana Rexx doet misschien niet meteen een belletje rinkelen, maar deze straffe madam uit Kontich staat toch maar mooi in de top 100 van de Duitse dj Dance Charts en dj’s over de hele wereld draaien regelmatig haar nummers in clubs. De Muzikant sprak met Dana Rexx naar aanleiding van haar optreden op 31 maart tijdens de allereerste editie van The Sunny Afternoon Sessions in Café ’t Goed Voorbeeld in Lier.

Je bent een opvallende verschijning, is imago belangrijk voor jezelf of is dit iets wat van nature zo gegroeid is?

Het is belangrijk voor mij omdat het laat zien wie ik vanbinnen ben. Dit is de echte ik en ik kleed en schmink me niet voor anderen of om op te vallen, ik doe dat voor mezelf. De ‘warrior stripes’ op mijn gezicht geven mij kracht. Ik wil de mensen ook die kracht geven, via mijn muziek.

Hoe bedoel je?

Ik ben op jonge leeftijd verhuisd naar het buitenland waar ik andere vrienden moest maken en een andere taal moest leren. Nadien, bij mijn terugkeer, moest ik dat weer doen waardoor ik mij eigenlijk altijd een beetje een buitenbeentje heb gevoeld. Ik verstopte me al van jongs af aan in de wereld van de muziek waaruit ik mijn kracht haalde. Muziek heeft mij sterker gemaakt en ik wil dat ook met anderen delen. Zo zit er altijd een positieve boodschap in mijn nummers.

Schrijf je de nummers zelf?

Ja, ik schrijf mijn nummers altijd uit mijn eigen levenservaringen. Vroeger deed ik ook sessies met andere songwriters en muzikanten. Live Like We’re Dying bijvoorbeeld, werd geschreven samen met Phil Bentley, een songwriter uit de UK en Tim Gibson, een jonge producer uit Chicago. Ik kwam met het basisidee en daarrond werkten we dan een tekst uit die die boodschap weergeeft, samen met een melodie van de stem en de akkoorden. Zo komt dat dan bij de producer terecht.

Wat was de aanleiding voor dit nummer?

Ik wou een lied schrijven over het feit dat je op deze wereld staat en je daarmee verschillende dingen kan doen. Je kan ’s morgens opstaan, naar je werk gaan, ’s avonds thuiskomen en de was en de plas doen. Dan heb je volgens mij niet echt geleefd, iets meegemaakt of iets teweeggebracht. In dit nummer wil ik de mensen aansporen om ervoor te gaan, hun dromen waar te maken en niet te wachten tot het te laat is.

Jouw muziek zou misschien beter op een dancefestival passen en toch koos je voor een optreden in een kleine zaal voor een zittend publiek?

Mijn laatste single, Phoenix (Pierre Pressure Remix) is inderdaad een dance remix, maar mijn andere nummers zijn gewoon popmuziek. Ik hou ervan om op te treden en voor mij is interactie met het publiek het belangrijkste. Hoe kleiner de zaal en het publiek, hoe groter die interactie, dus daarom wil ik heel graag in Lier komen optreden. Ik zal daar zowel akoestische nummers brengen als songs met backing tracks, zoals mijn ballad Fire Breathing Dragon.

We zijn benieuwd! Naast jou komen ook Jean Bosco Safari, My Deer en Lies & Jeroen. Ken je hun muziek?

Ik ken de muziek van Jean Bosco Safari wel een beetje. Hij is een ‘groovy’ gast, dus ambiance verzekerd!

(lees verder onder de foto)

Goed als ik bij wijze van kennismaking een fragment van Lies & Jeroen en My Deer laat horen?

Ja, absoluut! Voor Ik Verdrink van Lies & Jeroen vind ik een fijn nummer met een toffe gitaar en hun stemmen passen heel goed bij elkaar. Ik word wel wat droevig door de sterke en pakkende tekst. Er zit een beetje dezelfde boodschap in als in Live Like We’re Dying, maar dan op een andere manier gebracht.

The World van My Deer ‘could be a hit’. Zijn Engels is heel goed, de tekst klopt en is echt goed geschreven, niet te cliché. Wel oppassen met ‘start’ en ‘heart’. Je moet proberen te vermijden dat de luisteraars kunnen voorspellen wat de volgende zin wordt of welk eindwoord zal volgen, maar dat is niet altijd gemakkelijk. De ritmegitaar doet me wat denken aan REM en zijn stem aan Kurt Cobain omdat hij het niet te gecontroleerd probeert te maken en het dus ruiger klinkt, dat maakt zijn stem wel uniek.

‘t Zou fijn zijn als jullie op het einde één nummer samen zouden spelen, welk nummer zou jij dan graag met de andere muzikanten zingen?

Ik zou dan iets uptempo willen doen om in schoonheid af te sluiten. Iets dat het publiek normaal wel zal kennen, met een deuntje op het einde. Zodat we het nummer kunnen rekken als de mensen goed meedoen. Denk bijvoorbeeld aan Don’t You Forget About Me van Simple Minds, I Follow Rivers van Lykke Li of Viva La Vida van Coldplay.

Je gaat je nu volledig focussen op je muziek, ligt er een plan klaar of is het grijpen wat er komt?

Het is altijd grijpen wat er komt en dan je plan aanpassen. Ik zou graag in 2019 doorbreken in Europa via verschillende releases en remixes. Ik wil ook nog een video opnemen van één van mijn nummers en ben aan het werken aan een liveshow zodat ik klaar ben als ze me vragen op festivals of grote evenementen.

We duimen alvast mee, bedankt voor dit zeer fijne gesprek en tot zondag 31 maart in Lier!

 

Tekst: Bart Van den Bosch – Foto: Rosario Zinnanti

Meer info via www.demuzikant.be

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here