Home Geen categorie De kans in een crisis

    De kans in een crisis

    0
    De kans in een crisis

    Sinds de overheid vergaande maatregelen invoerde om de verspreiding van het coronavirus in te dijken, lijkt onze wereld te zijn stilgevallen. Zelfstandigen en werknemers vragen zich hardop af hoe ze deze crisis zullen overleven, terwijl elke ouder van jonge kinderen plots zowel docent als voltijds animator is geworden.

    De ratrace valt stil, maar dat betekent niet dat wij allemaal ratten in de val zijn, want een crisis brengt altijd kansen met zich mee. Ik ervoer het al eens eerder, toen ik in 2007 plots in een rolstoel terechtkwam. In de 7 jaar die volgden, zou ik opnieuw leren lopen, de Mount Everest beklimmen, trouwen, vader worden, een boek publiceren en volop aan het werk gaan. Hier lees je hoe we de kans kunnen grijpen in een crisis.

    Verhalen bepalen

    Onze levens zijn maar zo goed als de verhalen die we erover vertellen. De contouren krijgen we voorgeschoteld, maar wij kleuren in. Waar de ene een bruisende, multiculturele smeltkroes ziet, spreekt een andere over een achtergesteld, gevaarlijk hellhole. Dezelfde buurt op dezelfde dag, een radicaal verschillende ervaring.

    Wij geven betekenis aan de wereld rondom ons, met de verhalen die we erover vertellen, want uiteindelijk zijn het onze verhalen die bepalen hoe we ons voelen en het zijn onze gevoelens die ons bewegen tot wat we doen in dit leven.

    Wanneer we ergens een verhaal opstellen, geven we actief vorm aan onze wereld en zo begrenzen we de voorhanden zijnde mogelijkheden. Wie wil er nu ‘s avonds rondlopen in een hellhole, laat staan erin investeren?

    Verhalen die falen

    In een echte crisis verandert de wereld rondom plots zo drastisch dat onze verhalen over diezelfde wereld plots niet meer toereikend zijn. Waar iemand een maand geleden nog kon volhouden: “Ik hou niet van openbaar vervoer, al die drukte”, zal diezelfde persoon een nieuw excuus moeten bedenken om ‘s zaterdags in zijn diesel SUV te stappen en de binnenstad te vereren met zijn bezoek.

    Een crisis is, volgens mijn definitie, een moment waarop onze realiteit (lees: onze verhalen over de realiteit) lijkt in te storten. Op zo’n moment lijkt niets nog steek te houden en worden we gedwongen om te improviseren. De “waarheden” die we erop nahielden zijn nu goed om weg te voeren naar het zopas heropende milieupark. Tijd om onze kijk te herzien. Verre van aangenaam, laat staan gemakkelijk, maar op zich is dit al een uitgelezen, en vooral zeldzame kans.

    Wanneer het om de knikkers gaat

    Tenzij we bewust stilstaan bij onze sterfelijkheid, leven we alsof we nog een oneindig aantal jaren voor ons hebben liggen. We modderen wat aan en blussen van tijd tot tijd een brandje. Het laatste wat ik hiermee wil zeggen is dat we lanterfanters of luilakken zijn. Ik weet dat we kampen met een chronische gehaastheid en dat niemand het tegenwoordig niet te druk heeft. Ik vraag me alleen hardop af of we wel druk bezig zijn met wat er echt toe doet.

    Ik las gisteren een Facebook-post: “Is het niet merkwaardig hoe, wanneer mensen alleen het strik noodzakelijke kopen, de hele economie instort?” Ik glimlachte. We investeren (verspillen?) inderdaad zoveel van onze tijd en middelen aan dingen die vervangbaar zijn, ervaringen en goederen die ons leven er niet op verbeteren, integendeel.

    Wanneer alles stilvalt, wordt ons leven willens nillens gereduceerd tot het strikte minimum, tot de essentie, met andere woorden. Jezelf en je familie veilig en gezond houden, zorgen dat er voldoende eten in huis is (en toiletpapier) en, wanneer we er dan even de tijd voor vinden, proberen niet helemaal gek te worden. Lean management noemen ze dat in de bedrijfswereld …

    Een nieuwe richting

    We schreeuwden om meer rust en kortere to-dolijsten en nu ontdekken we met z’n allen dat het niet altijd eenvoudig is om te krijgen wat je vraagt. Afhankelijk van het verhaal dat je erover vertelt, kan stilzitten een zegen zijn, of een Chinese marteling (vergeef me de woordkeuze). Van het ene moment op het andere vertoont onze (mentale) agenda heel wat witruimte, zonder (richt)lijnen.

    Wat mij betreft, is dat de vermomde zegen in elke crisis van formaat. De kans om stil te staan bij de fundamentele vragen. Wat is echt belangrijk voor jou? Leef je daarnaar? Voert het pad dat je bewandelt je in de juiste richting? Dit moment is een unieke kans om van richting te veranderen, want wanneer onze verhalen wegvallen, sterven ook de begrenzingen die ze inhouden.

    Sinds Jeroen in 2007 ontwaakte uit een coma is zijn leven veranderd in een zoektocht om dit ene, korte, kwetsbare leven zo goed mogelijk in te vullen, voor zichzelf en de rest van de wereld. In zijn werk als auteur, spreker en coach combineert hij diepfilosofische bespiegelingen met concrete, alledaagse manieren om de beste versie van jezelf te worden. Zit je met een vraag? Spreek hem aan via jeroenwalravens.be.

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Please enter your comment!
    Please enter your name here