Home Topics Gezondheid Beweging – medicijn van de toekomst

Beweging – medicijn van de toekomst

0
Beweging - medicijn van de toekomst

Na vele onderzoekingen is het eindelijk bewezen: bewegen is niet alleen goed om ziektes te voorkomen, maar ook om te genezen. Zowel bij fysieke als bij psychische problemen vond men dat beweging een efficiënte therapie is. Net zoals je de vuilniszakken buiten moet zetten en je kleren moet wassen, zo moet je ook elke dag bewegen, je leven lang.

Bij dementie is bewegen een essentieel onderdeel van de behandeling geworden. In moderne instellingen voor dementerenden krijgt bewegingstherapie meer en meer aandacht. Sommigen van die patiënten hebben in heel hun leven nog nooit aan sport gedaan en moeten dus veel rustiger beginnen. De bedoeling is dat jongere dementerenden uiteindelijk na zes weken voorbereiding 5 dagen in de week minstens een halfuurtje lopen (of “joggen”) en oudere 5 dagen in de week wandelen (= in eigen tempo). Aanbevolen wordt, als ze weer thuis zijn, die beweging in “een groene omgeving” of een park te doen.

Misschien merk je bij een pilletje vlugger effect en is het bij lopen of wandelen iets langer wachten op resultaat, maar dat geeft de mensen dan weer een boost van zelfvertrouwen, want dat lopen of wandelen hebben ze zelf gedaan en een pilletje slikken: “daarvoor moet je niets kunnen”. Als ze de beweging volhouden, zijn ze trots op zichzelf, en dat is iets wat mensen met een depressie sowieso moeilijk kunnen ervaren. Wie in een depressie zit, vindt meestal dat hij niets meer waard is en niets meer kan. Dat is op zich al een helend effect, maar bewegen werkt nog veel meer genezend.

Als men vijf keer per week een halfuur beweegt, verandert het hele metabolisme op termijn. Je verbrandt vet, je vermagert, je cholesterol en bloeddruk zakken. Onlangs is aangetoond dat de outcome van sommige kankerpatiënten verbetert als zij bewegingstherapie volgen. Op psychisch gebied zorgt beweging ervoor dat je zelfvertrouwen stijgt, je seksleven beter wordt en je sociale leven leuker. Daarvan is men na gedegen wetenschappelijk onderzoek nu zeker. Mensen die antidepressiva namen, kregen, als ze stopten met hun medicatie, vaker te kampen met terugkerende klachten dan depressieve patiënten die daarnaast ook beweging hadden als therapie. Mensen die beginnen met bewegen blijven dit meestal doen, omdat ze zich daarbij zowel fysiek als geestelijk veel beter voelen.

Toch lijkt het erop alsof de overheid het belang van beweging in de geneeskunde onderschat. Sensibiliseringsacties over beweging als medicijn zijn er nauwelijks. Vraag is of de nieuwe minister van Welzijn voldoende middelen zal hebben om zo’n project uit te rollen over heel Vlaanderen. Los van een kleinschalig project in Leuven, bestaat er momenteel – naar mijn weten – geen enkele vorm van terugbetaling voor bewegingstherapie in Vlaanderen. Men kan zich afvragen of het budget voor gezondheidszorg optimaal benut wordt: een relatief groot deel gaat naar hightechgeneeskunde, maar voor initiatieven die een gezonde levensstijl promoten, zijn de middelen beperkt.

Ik ken het voorbeeld van een vrouw die vroeger altijd gezwommen had, maar dat nu niet meer durfde omdat ze zich schaamde over haar lichaam. Nu trekt die mevrouw haar baantjes weer, gaat ze zwemmen met haar kleinkinderen en voelt ze zich een pak fitter en optimistischer. Daar is het bewegingstherapeuten om te doen. Mensen trainen voor een marathon interesseert hen niet. Zij willen mensen leren om beweging in te bouwen in het dagelijkse leven, omdat het een uitstekende manier is om energie te vinden, beter te slapen, positiever in het leven te staan en zoveel meer.

Nogmaals, beweging-als-medicijn zou moeten voorgeschreven worden, naast consultatietherapie en eventuele medicatie, maar een arts die zijn patiënt adviseert om wat meer te bewegen in plaats van pilletjes te slikken, schaamt zich vaak voor zijn status als geneeskundige. Artsen ontkennen dat wel altijd, maar de statistieken tonen het tegendeel aan.

Ik vrees dat het dieptepunt nog moet komen: het tekort aan beweging zal nog toenemen. Dat heeft men in een samenleving die van handenarbeid naar intellectuele arbeid is geëvolueerd: men hoeft immers niet meer te bewegen om maatschappelijk te functioneren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here