Afscheid zonder leegte

Jan

Op 26 februari moest ik afscheid nemen van mijn schoonvader, Jan. Hij was een bijzondere man die mijn leven op heel wat manieren heeft verrijkt. Eerst en vooral door een engel van een dochter, die mijn leven kleurt met een bijzondere liefde. Tijdens de voorbereiding van vaders afscheid werd nog maar eens duidelijk wat een fantastische plusmama An is voor mijn twee zonen.

Verder verrijkte Jan mijn leven met zijn voorbeeld … Niettegenstaande ik ondertussen al een halve eeuw rondloop, heb ik nog weinig mensen ontmoet die op zo’n positieve manier in het leven staan. Een levensgenieter ‘pur sang’ die nooit de verantwoordelijkheid voor zijn gezin of arbeid uit de weg is gegaan. Jan trad iedereen tegemoet met een brede glimlach, wat mensen onmiddellijk geruststelde. Bovendien kon men bij vader rekenen op een luisterend oor. Hij had oprecht aandacht voor wat je te vertellen had en luisterde met geduld. Anderzijds was Jan altijd in voor een kwinkslag of een grap. Hij leefde zelden of nooit in het verleden en was niet echt bezig met grote toekomstplannen. Jan was er … in het ‘hier en nu’ en dat hebben zijn 9 kleinkinderen ook goed geweten. Hij eiste hun aanwezigheid nooit op, maar ze waren steeds welkom en ‘vovo’ was altijd op een positieve manier geïnteresseerd voor alles waarmee ze bezig waren. ‘Profiteer er maar van zolang je jong bent’, was zijn goede raad. En jong van hart en van geest is hij gebleven … tot en met zijn laatste dag!

“Mensen hebben allemaal een innerlijk gelaat dat verschilt van hun fysieke gelaat. Dit innerlijke gelaat is dat van hun ziel. Het heeft geen vaste, onveranderlijke trekken waaraan het kan herkend worden. Het verandert heel de tijd, want het hangt sterk af van hun psychische leven, hun gevoelens, hun gedachten. Al naargelang het tijdstip ziet je innerlijke gelaat er lichtend uit of donker, harmonieus of verwrongen, levendig of verkrampt … Door gebed, meditatie, contemplatie en door het beleven van hogere bewustzijnstoestanden, kunnen we geleidelijk aan vorm geven aan dat gelaat van onze ziel. Het boetseren, het schilderen, het verlichten. En zo zal op een dag deze schoonheid uiteindelijk ook op ons fysieke gelaat te lezen zijn.” – Omraam Mikhaël Aïvanhov

Het gelaat van mijn schoonvader zal me voor altijd bijblijven. Gebed, meditatie, contemplatie, …? Voor hem volstond het gewoon om zichzelf te zijn. Wie dat voor elkaar krijgt op een liefdevolle en minzame manier, laat geen leegte na, maar harten vol mooie herinneringen.

Rust zacht, lieve vader …

Fik Verbiest

jan 2

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page